Wyśmiejemy cię, wykpimy, ośmieszymy, wytkniemy palcami. Jesteś taki żałosny, taki trywialny. Brakuje ci głębi, brakuje ci stylu, brakuje ci talentu, brakuje ci wprawy, brakuje ci wszystkiego co potrzebne… Z czym pchasz się do ludzi? Nigdy nie uda ci się zrobić czegokolwiek cennego. Zawsze zawalasz. Ośmieszysz się. Dobrze o tym wiesz.…
Wielu z nas szuka sposobu na to by poradzić sobie z wewnętrznymi przeszkodami, blokującymi działanie. Chcielibyśmy wreszcie pozbyć się obaw, wątpliwości, wahań i odwlekania. Ciągle szukamy odpowiedzi na sławetne „Jak żyć?”. Szukając jej z całych sił wpadamy w pułapkę. To dzisiaj bardzo popularne myślenie: Wystarczy skupić się na procesie. Wystarczy codziennie…
Gdyby komputery osiągnęły kiedyś świadomość (nie wierzę by się to stało) byłyby zdziwione jedną z powszechnie występujących cech naszego oprogramowania. Większość ludzi, zabierając się za robienie czegoś, co ocenia jako ważne, skupia swoją uwagę przede wszystkim na sobie. To trochę tak, jakby maszyna przełączona w tryb turbo uruchamiała program samokontroli.…
Czasem przerwa jest tak samo potrzebna jak rytmiczna praca. Kiedy najbardziej? Przede wszystkim wtedy, gdy twoje wybory ograniczają się do tego, co bardziej bezpieczne, przewidywalne i wygodne, kosztem tego, co bardziej sensowne. Nie chciałbym, żebyś mnie źle zrozumiał. Nie jestem fanem ryzykanctwa i szarżowania. Jestem zwolennikiem eksperymentowania i asekurowania się podczas działania. Ale to coś zupełnie innego asekurować się po to, by osiągnąć swój cel, a asekurować się by być bezpiecznym.