Dla mnie to wciąż duże zaskoczenie: gdy człowiek jest najbardziej zdołowany i zajęty walką ze światem i sobą samym, inni zamiast mu współczuć czują się lekceważeni. Nie ukrywam: jestem człowiekiem, którego od czasu do czasu chwyta za nogę wielka kałamarnica i wciąga w swoje czarne, kotłujące królestwo. Tak, mnie też. Jedna ważna rzecz,…
Za oknem robotnicy instalują się na dachu. Mają naprawić cieknącą od dziesięciu lat rynnę. Jest ich trzech. Jeden kurczowo trzyma się poręczy, sprawdza co chwilę zabezpieczające go liny. W porównaniu z pozostałymi, rusza się pokracznie. Wykonuje jakąś pracę, ale większość energii pochłania mu zajmowanie się własnym bezpieczeństwem. Dwa…
Odwalenie wszystkich kamieni,
dużo światła,
bycia obecnym,
miłości do świata,
radości dzielenie się tym, co w tobie najlepsze.
Życzę Wam i sobie.
Szukanie alibi pomaga poradzić sobie z lękiem przed porażką. Pozwala także utrzymać wysokie poczucie własnej wartości. Dzięki niemu możemy czuć się osoba niezwykłą, nieprzeciętną i obdarzoną wyjątkowym potencjałem. Gdyby nie cena, jaką przychodzi za to płacić, wszystko byłoby doskonale.
Ruminacja to stan wiążący się z usilną intencją naprawienia siebie samego, dojścia z sobą do ładu, załatania dziury, usilne zmagania się w swoim umyślenie z sobą samym. Stan, którego konsekwencją jest utrzymujące się poczucie, że jestem pozbawiony wartości.
Jedna litera opisuje różnicę kluczową dla sukcesu i aktywnego życia. Ta litera to „z” zamiast „w”. Konstruktywne życie to być z lękiem, przerażeniem, dyskomfortem, poczuciem klęski, poczuciem bycie nie ok.… Przegrane życie to żyć w lęku, przerażeniu, dyskomforcie, poczuciu klęski, poczuci bycia nie ok.… Pisząc i mówiąc o akceptacji,…
O co chodzi mojemu koledze, który mówi: wiesz, tyle rzeczy bym zrobił, ale mam za dużo wątpliwości pod swoim adresem. One mnie paraliżują…
Czy naprawdę chodzi mu o wątpliwości? Nie wiem czy jest ktoś ich pozbawiony. Nawet w tym momencie, gdy stukam w klawisze mam mnóstwo wątpliwości. Co prawda nie roztrząsam ich, ale gdybym tylko pogrzebał to mógłbym ich wyciągnąć całkiem sporo. Nie czuję jednak by to w jakiś specjalny sposób mi przeszkadzało. Wątpliwości czasem utrudniają działania, czasem pomagają (gdy mnie zmuszają do większego wysiłku) ale nie gryzą się z moim życiem.
Negatywna ocena siebie nie jest problemem. Problemem jest poczucie nieadekwatności, znikomości, bezradności, ułomności, nikczemności, nieudolności…
Mówiąc najkrócej - samoocena albo zawsze jest wysoka, albo nie jest z silikonu. To naturalne, że doświadczamy negatywnych ocen siebie samego. Zanim zaczniemy majstrować przy samoocenie, warto nauczyć się szacunku do momentów, w których czujemy się gorzej.
Dziś małe ogłoszenie dotyczące pracy... żartuję. Szukam osoby chętne przeczytać i zrecenzować jedną z książek, które po drodze napisałem.