Pragnienie klarowności to jedna z uniwersalnych pokus.Nie wiem, nie mam stu procent przekonania – to znaczy, że jestem jakiś wybrakowany. Coś ze mną nie tak. Muszę bardziej wejść w siebie, bardziej się skupić. Muszę pójść do psychoanalityka, zacząć zapisywać sny, analizować symptomy i odczucia, muszę przeprowadzić sto pięćdziesiąt testów psychologicznych… Szukam i szukam, ale poczucie klarowności, jak cień, ciągle przede mną ucieka.
Dwie pierwsze zasady są bardzo proste: znajdź coś co się wiąże z wewnętrzną motywacją oraz coś, czego potrzebują inni.
Niepewność jest czymś bardzo potrzebnym. Jest odtrutką na pustkę i uparte trzymanie się starych rozwiązań. Na utratę kontaktu ze światem. Odtrutką na starzenie się i brak związków z ludźmi. Jest źródłem kreatywności, twórczości i rozwoju. Ci, którzy nigdy nie zadają sobie pytania o to, co zrobić ze swoim życiem (albo ci którzy zadawali je sobie tylko wtedy, gdy byli młodzi) to mniej ludzie a bardziej tryby.
Wielu perfekcjonistów, gdzieś tam w głębi jest przekonanych, że ich podejście do życia jest czymś cennym: W końcu nie jestem taki, jak ci, którzy robią byle co…nie jestem jak te wszystkie irytujące miernoty… Gdzieś tam jesteśmy, przynajmniej po części, zadowoleni z siebie i swojego wiecznego braku zadowolenia...
Autentyczność jest ważna z dwóch powodów: zewnętrznego i wewnętrznego. Zewnętrznego – bo w coraz większym stopniu pozwala osiągnąć sukces. Wewnętrznego – bo bez niej nie można poczuć prawdziwego zadowolenia z tego, co robimy. Łatwiej zaakceptować drugi punkt. Ale czy rzeczywiście autentyczność pozwala osiągnąć sukces? Czy rzeczywiście jest ważna z powodu zewnętrznego?
Poprzedni wiek zostawił nas w świecie podróbek i sztuczności. W takim świecie autentyczność ma cenę złota. Autentyczność będzie słowem – kluczem dwudziestego pierwszego wieku. To będzie (jest) wiek ludzi autentycznych. Albo mówiąc dokładniej, wiek, z jednej strony ludzi autentycznych, odnoszących sukcesy i zmieniających świat, a z drugiej nisko opłacanej siły roboczej, która wykonuje rutynowe prace, zostawiając tworzenie, inicjowanie i nadawanie tonu tym drugim. Komuś może się wydawać, że bycie autentycznym to prosta sprawa. W rzeczywistości to trudna umiejętność.
Czasem, gdy człowiek czuje się do niczego, rzeczywiście powinien coś w sobie poprawić – opanować jakieś umiejętności, zająć się czymś innym, albo zmienić stosunek do negatywnych doznań. Czasem jednak to nie człowiek powinien się zmienić, ale skala ocen, jakiej wobec siebie używa. To trochę jak w szkole. Jeżeli jakiś uczeń…
Nic mi nie stanie na przeszkodzie? Gdyby nasze przedsięwzięcia przebiegały tak, jak sobie tego życzymy, żylibyśmy w bajkowym świecie. Każdy miałby to, o czym by tylko zamarzył. Zarabialibyśmy tyle ile nam tylko potrzeba (a nawet ile nam nie potrzeba), podróżowaliśmy tam, gdzie tylko byśmy chcieli. Nasze obrazy, książki, zdjęcia czy muzyka docierałby do ludzi…
Jakiś czas temu zadałem na tym blogu pytanie: Czy prowadzisz takie życie, jakie chciałabyś prowadzić? Jeżeli nie do końca, jakie wewnętrzne przeszkody najbardziej ci to utrudniają?
Czy ktoś zgadnie, jaki powód wybierany był najczęściej? Krytyka? Brak wsparcia? Brak odpowiednich warunków? Rozpraszanie się? Zmęczenie i zniechęcenie?
Nic z tych rzeczy. Problemem numer jeden, wybieranym przez ponad 60% osób odpowiadających na ankietę było stwierdzenie: Mam za dużo wątpliwości na swój temat, brakuje mi wiary w siebie.