Wtorek, 15.40. O czwartej mam do odebrania młodszą córkę z przedszkola. Jeszcze sporo czasu. Powinienem zdążyć wpaść do biblioteki, oddać książki i być może coś pożyczyć. Wchodzę, kładę trzy książki na biurku bibliotekarki. Przetrzymane, 50 groszy kary. Zanim wydrukuje się rachunek, rozglądam się. Biblioteka nie jest duża,…
Być może twój problem nie polega na tym, że nie jesteś taką osobą, jaką chciałbyś być, ale na tym, nie tworzysz. Zamiast pracować nad sobą, zacznij tworzyć.
Jakiś czas temu pisałem o regularności. Zabierać się za prace w regularnych odstępach to rzeczywiście cenny nawyk. Jak się nie zabierzesz, nic nie zrobisz. Jak się zabierzesz tylko raz – również niewiele ci się uda. Im częściej się za coś zabierasz, tym większa szanse, że coś ci się uda. Ale sama regularność to zdecydowanie…
Uświadomiłem sobie, że niewiele pamiętam z tego, co się działo w tym roku. Zleciał tak szybko, że nawet nie bardzo potrafię powiedzieć na co. Poza tym – pomyślałem sobie – lepiej patrzeć w przyszłość i to, co przed nami niż oglądać się do tyłu. Przyszły rok na pewno będzie lepszy, po więc tracić czas na przyglądanie się…
Próbowałem i nie wyszło. To nie ma sensu. To za trudne, nie daję rady, miałem za duże oczekiwania, liczyłem na zbyt wiele… Lodowaty prysznic za koszulę. — Jestem do niczego… Zaczynam się snuć bez celu i bez energii. — Może zajmę się czymś innym, może inaczej ustawię swoje życie? Może coś przepracuję w sobie? Może wyrzucę wszystko i zacznę…
Nasza planeta jest prawie taka sama jak stara Ziemia. Takie same wschody słońca (choć to nie to samo Słońce, które ogrzewało Ziemię), takie same zachody. Takie same chmury i drzewa. Nawet mrówki i biedronki niczym się nie różnią. Żadne tam zielone obłoki, fioletowe zwierzęta czy inteligentne owady.…
Mam wrażenie, że czytając tego bloga można dojść do wniosku, że wszystko staje się łatwe, gdy tylko człowiek przestanie się nad sobą użalać i zabierze się do działania. Samo działanie to coś wielkiego, coś co może zmieniać nasz los i uprzątnąć cały ten wewnętrzny śmietnik. Sprawa jednak nie jest do końca taka prosta.…
To kwestia decyzji. Jeżeli ktoś nie chce podjąć odpowiedzialności za swoje życie, nic mu nie pomoże.Na początku każdego działania jest przerażenia. Sam musisz stanąć na przepaścią i skoczyć. To przerażające uczucie. Nie ma ułatwień. Ale musisz to zrobić sam. Alternatywa? Gnić w poczekalni, złorzeczyć, że śmierdzi, że duszono, że nie ma perspektyw, że się cisną, narzekać że mało pociągów, że maszyniści pijani…
Często perspektywa zrobienia czegoś nowego jest dla nas jak skok w przepaść. Co będzie, jak zrobię to źle? Czy sobie poradzę? Czy nie dam plamy? Czy nie zawiodę? Czy będę miał dość siły?… Dlaczego życie nie może być spokojne, pozbawione napięć, dlaczego nie mogę po prostu robić swojego? Czasem nasz strach przed roztrzaskaniem…